Ana səhifə

Ouwehands diereninformatie


Yüklə 28.83 Kb.
tarix11.05.2016
ölçüsü28.83 Kb.



OUWEHANDS DIERENINFORMATIE

Geelvleugelara




Geelvleugelara (Ara macao)
Engels : Scarlet Macaw

Duits : Hellroter ara, Arakanga


Indeling


Klasse : vogels Aves

Orde : papegaaien Psittaciformes

Familie : papegaaien Psittacidae

Onderfamilie : echte papegaaien Psittacinae

Geslacht : echte ara’s Ara

Soort : geelvleugelara Ara macao

Verwantschap : het geslacht van de echte ara’s omvat zo’n 22 soorten

(waarvan zeker acht reeds uitgeroeid), met weer diverse

ondersoorten. Enkele soorten zijn: de dwergara (Ara

severa), groenvleugelara (Ara chloroptera), soldatenara

(Ara militaris) en de blauwgele ara (Ara ararauna). Ook

nauw verwant zijn de blauwe ara’s met onder andere de

grootste papegaaiensoort: de hyacinthara

(Andorhynchus hyacinthinus). De geelvleugelara hoort

naast de andere echte ara’s tot het geslacht Ara, de

geslachtengroep Araini en de onderfamilie van de echte

papegaaien. De familie omvat naast de echte

papegaaien nog zes andere onderfamilies, te weten: de

nestorpapegaaien, borstelkoppapegaaien, kaketoes,

spechtpapegaaien, lori’s en uilpapegaaien.



Afstamming : een fossiele rest van circa 30 miljoen jaar geleden, van

de Archeopsittacus verreauxi, wordt als de voorouder

van de papegaaien beschouwd. Dit geslacht is reeds

uitgestorven. Het oudste fossiel (circa 20 miljoen jaar

geleden) van een nog bestaand geslacht is de

Conuropsis fratercula. Uit onderzoek aan deze en andere

fossielen blijkt, dat het uiterlijk van papegaaien in al die

jaren maar heel weinig is gewijzigd. Met andere

woorden: deze groep dieren was vanaf haar verschijning

waarschijnlijk al goed aangepast en “hoefde” dus weinig

te veranderen om goed in het leefmilieu te passen.


Uiterlijk


Totale lengte : tot circa 45 cm

Staartlengte : 45 - 65 cm

Gewicht : ± 850 g

Spanwijdte : 36 - 40 cm

Omschrijving uiterlijk : ara’s zijn grote, bontgekleurde papegaaien met een

lange, trapvormige staart. De geelvleugelara is rood met

gele en blauwe vleugelveren. De grote snavel is

opvallend, evenals de naakte gezichtshuid. De vier tenen

staan twee aan twee tegenover elkaar.

Speciale aanpassingen : door de stand van de tenen kan de ara zijn poten

gebruiken om voedsel vast te houden of takken te

grijpen.

De snavel is zeer kenmerkend voor papegaaien en dus

ook voor ara’s. De bovensnavel kan ook naar boven

bewogen worden. Dit komt, doordat deze snavelhelft met

een peesachtig gewricht aan de schedel is bevestigd. De

ondersnavel kan glijdend, van voor naar achter, bewogen

worden. Door deze bewegingsmogelijkheden kan de ara

grote zaden (en vruchten) vastpakken en ze vervolgens

pellen en kraken. De rand van de ondersnavel wordt

regelmatig geslepen, doordat de harde dwarsranden

van de bovensnavel er als een soort vijl steeds maar

weer langs bewegen. De harde randen in de boven-

snavel zorgen er ook voor, dat het voedsel stevig in

de snavel geklemd kan worden. De ara gebruikt zijn

snavel ook wel als “derde voet”.

Ara’s hebben een dikke, sterke tong, voorzien van veel

tast- en smaakpapillen. Het puntje van de tong is

verhoornd, waardoor het beschermd is tegen stekels.

Doordat de tong zo sterk is, doet hij uitstekend dienst bij

het vasthouden, pellen en kraken van zaden en vruchten.




Voortplanting


Paartijd : er is nog weinig bekend over het broedseizoen van ara’s

in het wild. Men vermoedt dat het van november tot

maart is.

Baltsgedrag : over het balstgedrag is weinig bekend. Mannetje en

vrouwtje verzorgen elkaars verenkleed vaker dan buiten

de broedtijd en pakken elkaars snavel wat vaker vast.

Daarnaast voert het mannetje het vrouwtje regelmatig.



Plaats/bouw van nest : ara’s bouwen hun nesten in een holte in een rulle wand

of in een hoge, holle boom.



Broedduur : circa vijf weken

Legselgrootte : twee tot drie ellipsvormige eieren ter grootte van een

duivenei


Aantal legsels : één per jaar of één per twee jaar

Jongen


- geboortegewicht : circa 120 g

- geboortelengte : 6 – 7 cm

- ogen oren open/dicht : als de jongen uit het ei kruipen zijn de ogen dicht. Na

ongeveer vier weken gaan de ogen open.



- bevedering : het pasgeboren kuiken is kaal, na een maand komen de

eerste rug- en staartveren. Het duurt circa tien weken,

voordat de ara volledig in de veren zit.

- uiterlijk : na zes maanden zijn de jongen zo groot als hun ouders.

De bij de geboorte lichtgekleurde snavel is dan ook

donkerder geworden.

Nesttijd : jonge ara’s blijven ongeveer vier maanden in het nest.

Zelfstandig : nadat de jongen zijn uitgevlogen, worden ze nog

regelmatig door hun ouders gevoerd. Vaak blijven ze nog

voor langere tijd (soms tot het volgende broedseizoen) in

de buurt van hun ouders.



Geslachtsrijp : na drie tot vier jaar zijn de dieren geslachtsrijp.

Overig : het vrouwtje broedt meestal de eieren uit. Het mannetje

zoekt voedsel en brengt haar dat. Hij vervoert het in zijn

krop en braakt het op de nestrand voor haar uit.


Leefwijze


Sociale structuur : ara’s vormen paren voor het leven, ze zijn monogaam.

Met uitzondering van de broedperiode leven de paren in

zwermen van zo’n twintig vogels. Er is geen duidelijke

leider en ook een hiërarchie ontbreekt.



Voedsel : het voedsel bestaat uit vruchten en zaden.

Voedselzoeken : ara’s zijn opvallend stil, als ze hoog in de boomtoppen op

zoek zijn naar hun voedsel. Maar bij het minste of

geringste beginnen ze te krijsen, met zijn allen, om zo

een eventuele belager de stuipen op het lijf te jagen.



Snavel : zie speciale aanpassingen

Activiteit : ara’s zijn overdag actief. De zwerm, bestaande uit

‘gezinnen’, beweegt zich van boom naar boom op zoek

naar vruchten en zaden. Het komt regelmatig voor, dat

andere zwermen ara’s zich in dezelfde boom ophouden.

Dit

levert geen enkel probleem op. Ze hebben wel



een vast leefgebied, maar verdedigen dit niet tegen hun

soortgenoten. Tegen de avond zoeken de gezinnen van

een zwerm hun slaapplaatsen weer op. Ze trekken nooit

verder dan tien km bij die slaapplaats vandaan. Slapen

doen ze hoog in de boomtoppen, soms wordt jaren

achterheen dezelfde slaapplaats gebruikt.

Ara’s hebben een rechte vlucht met korte, ondiepe

vleugelslagen. Paartjes vliegen meestal naast elkaar.



Overwintering : n.v.t.

Communicatie : ara’s kunnen harde, krijsende geluiden voortbrengen.

Verder is snavelcontact een belangrijke vorm van

communicatie.

Zintuigen : de smaak-en tastpapillen in de tong zijn zeer gevoelig.


Verspreiding


Habitat : vochtig, tropisch bos is bij uitstek het type biotoop van

een ara.


Woongebied : ara’s komen voor in de oerwouden van Midden- en Zuid-

Amerika.


Natuurlijke vijanden : ara’s die zich te laag bij de grond ophouden, willen nog

wel eens ten prooi vallen aan een jaguar, een ocelot of

een jaguarundi.

Maar over het algemeen vormen roofvogels de

belangrijkste, natuurlijke bedreiging. Ara’s houden zich

op in de toppen van de bomen en zijn daar relatief

eenvoudig waar te nemen. De vaak grote roofvogels zijn

vaak uitstekend in staat te manoevreren in de dichte

jungle, als ze de achtervolging eenmaal hebben ingezet.

De harpij is wel de belangrijkste vijand.




Overig


Maximale leeftijd : ara’s kunnen wel 80 jaar oud worden.

Bedreiging : de mens vormt de voornaamste bedreiging. Het

leefgebied van de vogels wordt aangetast door

ontginning van de oerwouden. Daarnaast vormt de jacht

en de levendige handel een groot probleem.



Bescherming : ara’s zijn bedreigd. Diverse soorten (Ara militaris, Ara

maracana, Ara rubrogenys en Ara glaucogularis) staan

vermeld op de IUCN Red List of Threatened Animals,

Lijst 1 threatened species onder vermelding van

“Endangered” en “Vulnerable”. Ara’s vallen onder CITES

Appendix 1.



Bijzonderheden : Het felle rood in de veren is te danken aan aanwezige

carotenoïden (rode kleurstoffen). De andere roodachtig-

bruine tot geel-zwarte kleuren worden veroorzaakt door

melanine. Indianen van het Amazonegebied gebruiken

allerlei soorten araveren ter versiering van zichzelf en

hun (gebruiks)voorwerpen. De ara wordt vereerd: de in

de boomtoppen levende ara wordt gezien als het

‘goddelijk vuur’. De staartveren zijn zonnesymbolen.

Men zegt, dat het verlangen naar araveren de

belangrijkste beweegreden voor de Inca’s was om zo

diep door te dringen in het oerwoud.

Ara’s worden regelmatig hangend aan kleiwanden aan

rivieroevers gezien. Ze eten hier van kaolien, de kleisoort

die rijk is aan een magnesiumverbinding die ontgiftigend

werkt. Men vermoedt, dat de ara deze klei neemt als een

soort tegengif voor de vaak giftige stoffen die in de



vruchten en zaden zitten die ze eten.

Ouwehands Dierenpark, Postbus 9, 3910 AA Rhenen

Tel: 0317 650 200; Fax: 0317 613 727; E-mail: info@ouwehand.nl


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©anasahife.org 2016
rəhbərliyinə müraciət