Ana səhifə

Azərbaycan cəmiyyəti kimliyindən asılı olmayaraq heç kimdən diktə qəbul etmir Azərbaycanda Siyasi Məhbuslar üzrə Vətəndaş Nəzarəti Şurasının Bəyanatı


Yüklə 45.55 Kb.
tarix04.05.2016
ölçüsü45.55 Kb.
Azərbaycan cəmiyyəti kimliyindən asılı olmayaraq heç kimdən diktə qəbul etmir
Azərbaycanda Siyasi Məhbuslar üzrə Vətəndaş Nəzarəti Şurasının Bəyanatı
Bu günlərdə Strasburqda plenar iclaslarında ayrı-ayrı Avropa dövlətlərinin fəaliyyətinin aktual məsələlərin geniş sırası müzakirə edilmiş AŞPA-nın yay sessiyası işini başa çatdırıb. Müzakirə olunan məsələlər arasındaAzərbaycanda siyasi məhbus problemi ilə bağlı məsələni və onun əsasında qəbul edilmiş AŞPA-nın Qətnaməsini qeyd etmək lazımdır.

Bu problemin müzakirəsi prosesinin təhlili göstərir ki, bu dəfə əvvəlki sessiyalardan fərqli olaraq bu dəfə AŞPA deputatları Azərbaycanda siyasi məhbus probleminin müzakirəsinə daha konstruktiv yanaşmışdılar, Malkolm Bryusun bu məsələylə bağlı hesabatının bir çox müddəalarını ciddi təhlil etmişdilər, onun ətrafında geniş müzakirələr aparmışdılar və bu müzakirələr zamanı deputatlar müzakirə olunan məsələylə bağlı hazırlanmış qətnamə layihəsinin müəlliflərinə bir sıra tənqidi qeydlərini bildirmişdilər.

Avropa Parlamenti deputatlarının Azərbaycandakı siyasi məhbus məsələsinə bu kimi diqqətli yanaşması, onların prinsipiallığı və müzakirə olunan məsələylə bağlı obyektivliyi qətnamə layihəsindən Azərbaycana ünvanlanan bir sıra tendensioz müddəalar, heç nəyə əsaslanmayan iddialar və əsassız ittihamların çıxarılmasına imkan verdi. Qeyd etmək kifayətdir ki, müzakirələr zamanı deputatlar tərəfindən qətnamə layihəsinə onlarla dəyişiklik, əlavə və dəqiqləşdirmələr təklif edilmişdir ki, onlardan əksəriyyəti də onun sonuncu redaktəsi zamanı nəzərə alınmışdır.

Azərbaycanda Siyasi Məhbuslar üzrə Vətəndaş Nəzarəti Şurası hesab edir ki, AŞPA-nın siyasi məhbus məsələsində Azərbaycanla bağlı münasibəti və yanaşmasıda müsbət dəyişikliklər təkcə Avropa Parlamenti deputatlarının bu məsələnin demokratiya, insan haqları və qanunun aliliyi prinsipləri əsasında optimal həllinin işlənib hazırlanması istiqamətində məqsədyönlü fəaliyyətlərinin nəticəsi deyil. Bu həmçinin Azərbaycanda siyasi məhbuslar probleminə həsr olunmuş Bakı Beynəlxalq Konfransının (Bakı, 10-11 iyun 2005-ci il) məhsuldar işinin nəticəsidir.

Sevindirici haldır ki, AŞPA-nın bir çox deputatı bu konfransın yekun sənədini (Bakı Bəyannaməsi) diqqətlə öyrənmiş və müzakirələr zamanı ondan istifadə etmişdilər. Qeyd edək ki, bu sənəddə Bakı Konfransında iştirak etmiş və 16 Avropa Şurası üzv dövlətlərini təmsil edən mütəxəssislər Nazirlər Kabineti və Avropa Şurası Parlament Assambleyasının rəhbərliyini siyasi məhbus problemiylə bağlı mövcud yanaşmalara və həmçinin siyasi məhbus institutunun özünün hüquqi kriterilərinə yenidən baxmağa çağırmışdılar.

Azərbaycanda Siyasi Məhbuslar üzrə Vətəndaş Nəzarəti Şurası həmçinin cənab Malkolm Bryusun bizim tərəfdən onun məruzəsinin layihəsinə edilən və mətbuat vasitəsilə 17 iyun 2005-ci il tarixdə yayılan və AŞPA-nın sessiyası zamanı etdiyi çıxışda bir hissəsini nəzərə aldığı Bəyannamədəki qeydlərə konstruktiv yanaşmasını qeyd etməyi özünə borc bilir.

Bununla yanaşı, cənab M.Bryusun Azərbaycanda siyasi məhbus problemlərinə dair məruzəsinin müzakirəsinin yekunlarına dair AŞPA-nın qəbul etdiyi 1457 saylı (2005) Qətnaməsinin məzmununun təhlili göstərir ki, orada hazırki vəziyyəti əks etdirməyən, qiymətləndirici ehtimallara əsaslanan və ya Azərbaycan Respublikasının suveren hüquqlarına açıq müdaxilə olan bir sıra müddəalar var.

Bununla əlaqədar Azərbaycanda Siyasi Məhbuslar üzrə Vətəndaş Nəzarəti Şurası aşağıdakıları bəyan etməyi lazım bilir:

1. AŞPA rəhbərliyi və Avropa Parlamentinin ayrı-ayrı deputatlarına yada salırıq ki, Avropa Şurası Nizamnaməsinin 1-ci bəndinə əsasən Avropa Şurası və onun institutlarının əsas məqsədi Avropa Şurası üzvü olan hansısa dövləti biabır etmək, onun suveren hüquqlarına müdaxilə deyil, “onun Üzvləri arasında onların ümumi neməti olan ideal və prinsiplərin müdafiəsi və bərqərar olması naminə daha çox birliyə nail olmaqdır”.

Nizamnamənin bu əsas müddəası kontekstində AŞPA-nın 1457 saylı (2005) Qətnaməsində parlamentinin dərhal amnistiya aktı qəbul etməyə vadar edən rəsmi Bakının ünvanına yönələn əsassız tələbləri (Qətnamənin 21-ci müddəası) heç cür məqbul və korrekt adlandırmaq olmaz.

Hesab edirik ki, Azərbaycan Respublikasının Milli Məclisi qarşısında bu kimi qəti tələb irəli sürərkən AŞPA nəzərdən qaçırıb ki, bu hakimiyyət orqanının deputatları mandatlarını seçicilərindən alıblar. Bu səbəbdən də, onlar orqanlarının tapşırıqlarını qeyd-şərtsiz yerinə yetirən Avropa Şurasının klerkləri deyil, öz seçicilərinin maraqlarının ifadəçiləridir.

Azərbaycanın siyasi rəhbərliyi Avropa Şurası institutları ilə konstruktiv əməkdaşlığın qurulması, onun nümayəndələri ilə fikir ayrılıqlarının aradan qaldırılması və fəaliyyət üçün normal şəraitin yaradılması məqsədilə son 4 ildə ondan çox əhv fərmanı qəbul etmişdir və əksər hissəsi Avropa Şurasının bəzi ekspertləri və Azərbaycanın bəzi QHT-ləri siyasi məhbus saydıqları 2000-ə yaxın məhkumu azadlıqdan məhrumetmə yerlərindən azadlığa buraxmışdır.

Bu zaman xüsusilə qeyd edilməlidir ki, Azərbaycan dövlət başçısının heç də bütün əhv fərmanları cəmiyyət tərəfindən sevinclə qarşılanmamışdır. Çünki hər bir belə akt əhv olunanların qurbanlarını və onların yaxınlarını rəsmi hakimiyyətin oponentlərinə çevirirdi və cəmiyyətdə onun siyasətiylə razı olmayan vətəndaşların sayını süni şəkildə artırırdı. Lakin, belə addımların neqativ nəticələri və ölkə əhalisi arasında aşkar şəkildə narazılıqla qarşılanmasına baxmayaraq rəsmi Bakı hər dəfə bu məsələdə AŞPA-ya guzəştə gedirdi.

Lakin paradoks ondadır ki, Azərbaycanda əhv fərmanları əsasında nə qədər çox cinayətkar azadlığa buraxılırdısa, AŞPA rəsmi hakimiyyətdən cinayətkarlar üçün o qədər çox amnistiya və əhv tələb edirdi. Iş o yerə gəlib çıxıb ki, indi AŞPA öz qətnaməsində məhkum edilmiş Elçin Əmiraslanov, Səfa Poladov və Arif Kazımovun azadlığa buraxılmasını tələb edir. Qeyd edək ki, bu üç şəxs qanunla müəyyən olunmuş qaydada silahlı dəstə yaradıb uzun müddət ərzində ölkənin bütün bir regionunun əhalisinə divan tutduqlarına görə, səkkiz qəsdən adam öldürdüklərinə görə, insanları oğurlayıb işgəncə verdiklərinə görə, vətəndaşlara qarşı onlarla quldur basqını törətdiklərinə görə və s. görə məhkum ediliblər.

Rəsmi Bakı qarşısında bu kimi düşünülməmiş tələb irəli sürməklə bu tələblərin müəllifləri nəzərə almırlar ki, Azərbaycanda parlament seçkiləri ərəfəsində onlar ölkənin ictimai təhlükəsizliyini real təhlükə qarşısında qoyur, cəmiyyətdə sosial-psixoloji gərginliyi artırır, çox tez bir vaxtda silahlı qarşıdurmaya çevrilə və faciəylə nəticələnə biləcək ictimai narazılığın partlayışının əsasını qoyurlar.

2. Son zamanlar AŞPA-nın fəaliyyətində geniş yer alan mənfi təcrübə ciddi narahatçılığa səbəb olur. Belə ki, nüfuzlu avropa institutunun yekun sənədlərində açıq-aşkar yalana bərabər müddəalar öz əksini tapır. Təhlil göstərir ki, təəssüflər olsun ki, bu təcrübədən 1457 (2005) saylı Qətnamənin müəllifləri də qaça bilməmişdilər. Belə ki, Qətnamədə iddia olunur ki, Azərbaycanın cənub regionunda silahlı üsyan təşkil etdiyinə görə məhkum olunmuş Əlikram Humbətov əhv edildikdən sonra Azərbaycan vətəndaşlığından məhrum edilmiş və ölkədən qovulmuşdur (bənd 15).

Biz dəfələrlə qeyd etmişik ki, bu iddialar, yumşaq desək, reallığı əks etdirmir. AŞPA rəhbərliyinin yenidən nəzərinə çatdırırıq ki, Ə.Hümbətov milli qanunvericilikdə öz əksini tapmış prosedura uyğun olaraq Azərbaycanın dövlət başçısına Azərbaycan vətəndaşlığından imtina etməsi ilə bağlı yazılı müraciət etmişdir. Azərbaycan Respublikasının Prezidenti Insan Hüquqlarına dair Ümumi Bəyannamənin hissə 2 maddə 15-in tələblərini (“heç kəs özbaşına olaraq öz vətəndaşlığını dəyişmək hüququndan məhrum edilə bilməz”), vətəndaşlıq haqqında milli qanunvericiliyi rəhbər tutaraq Ə.Hümbətovun bu məsələylə bağlı xahişini nəzərə almışdı.

Deyilənləri, həm də AŞPA – nın 1457 saylı (2005) Qətnamasinin 13 bəndinə aid etmək olar. Bu Qətnamədə səhv olaraq Assambleyanın rəsmi Bakı tərəfindən məhbusların 2005-ci ilin fevral ayında koloniyaların birində törətdikləri qiyamı zorakılıqla yatırmasından sarsıldığı bildirilir (Məruzənin 11-ci bəndi).

Bununla əlaqədar siyasi məhbuslar üzrə vətəndaş nəzarəti Şurası AŞPA-nın nəzərinə çatdırır ki, məhbusların silahlı qiyamının yatırılması üzrə əməliyyatın keçirilməsi zamanı, müvafiq hüquq mühafizə orqanları milli qanunvericiliyin tələblərinə uyğun olaraq hərəkət etmişlər. Milli qanunvericilik hüquq qaydasını bərpa etmək üçün məhbusların qiyamı zamanı azadlıqdan məhrumetmə yerlərinin rəhbərliyi tərəfindən fiziki gücün, zəruri hallarda silah və həmçinin texniki vasitələrin (məsələn, gözyaşardıcı və iflicedici qazlar) tətbiq edilmısinı birbaşa olaraq nəzərdə tutur. Xatırladaq ki, analoji tələblər dünyanın bütün ölkələrinin qanunvericiliyində nəzərdə tutulub və buna görə də Azərbaycan və onun qanunvericiliyi bu məsələdə istisna təşkil etmir.

Yuxarıda deyilənlərdən irəli gələrək Şura Qətnamənin bu bəndini dezinformasiya və Azərbaycana qarşı açıq qeyri-dost aktı kimi qiymətləndirir.

Eyni zamanda AŞPA-nın rəhbərliyinin nəzərinə çatdırmaq istəyirik ki, Avropa Şurasının rəsmi sənədlərindəki “dəliklərin” səbəbi onların mətninə yoxlanılmamış faktların və beynəlxalq hüquq normalarına uyğun gəlməyən qiymətləndirici mülahizələrin və iddiaların daxil edilməsidir.

3. Avropa Şurasının Nizamnaməsinə uğun olaraq, AŞPA AŞ-nın məşvərətci və məsləhətçi orqanıdır (22- ci maddə) və Avropa Şurasının səlahiyyətlərinə daxil olan və onun məqsədlərinə cavab verən istənilən məsələyə dair tövsiyələr verə və istənilən məsələni müzakirə edə bilər. Avropa Şurasının Nizamnaməsinin tələbləri fonunda, baxılan Konvensiyanın məzmununun tonallığı təəccüb doğurur. Belə ki, Konvensiyanın mətnində “dərhal azad etmək”, “təxirə salınmadan qəbul etmək” kimi imperativ təsdiqləyici xarakterli ifadələr çoxluq təşkil edir.

Hesab edirik ki, suveren dövlətin hakimiyyətinə edilən bu cür müraciət forması yol verilməzdir, belə ki, bu, ən azından beynəlxaq etiket qaydalarına ziddir.

Bizim fikrimizcə, AŞPA-nın əsas səhvi ondan ibarətdir ki, onun hər hansı məhbusu siyasi məhbus kimi tanımaq barədə gəldiyi nəticələr kifayət qədər zəif meyarlara söykənir və qeyri hüquqi xarakterli mənbələrə əsaslanır. Bunun nəticəsidir ki, bu gün Azərbaycan AŞPA-nın ayrı-ayrı ekspertlərinin fəaliyyəti nəticəsində beynəlxalq ictimaiyyətə siyasi məhbusların istehsalı ilə məğul olan mərkəz kimi təqdim olunub. Hal-hazırda AŞPA hər hansı bir məhbusun siyasi məhbus kateqoriyasına aid edilməsi məsələsini həll edərkən, Azərbaycanda “siyasi məhbus” məfhumunu müəyyən etmək üçün Avropa Şurası ekspertləri tərəfindən işlənib hazırlanmış, 3 may 2001-ci ildə qəbul edilmiş və AŞPA tərəfindən bəyənilmiş meyarları əlində rəhbər tutur. Başqa sözlə, 2001-ci ildən bu meyarlar Avropa Şurasının ekspertləri tərəfindən rəsmi Bakıya Azərbaycan Respublikası qanuunvericiliyinə münasibətdə prioritet təşkil edən beynəlxalq hüquqi sənəd kimi təqdim olunur.

Bununla əlaqədar olaraq, Siyasi məhbuslar üzrə Vətəndaş Nəzarəti Şurası Avroparlamentin deputatlarına xatırlatmaq istəyirik ki, Avropa Şurasının Nizamnaməsinin 23-cü maddəsinə əsasən, AŞPA normayaradıcılıq fəaliyyəti ilə məşğul ola bilməz. Nəticə etibarilə, AŞPA tərəfindən qəbul edilməsinə baxmayaraq, bu meyarlar nə beynəlxalq hüququn mənbəyi, nə də Avropa Şurasının bütün üzvləri üçün məcburi xarakter daşıyan hüquqi sənəd hesab edilə bilməz.

Avropa Şurasının Nizamnaməsinə əsasən (14-cü maddə), bu cür əhatəli hüquqi sənədlərin qəbul edilməsi yalnız Nazirlər Komitəsinin müstəsna hüququdur.

Deyilənlərə əsasən və Avropa Şurasının Nizamnaməsinin “Avropa Şurasının hər bir üzvü Hüququn aliliyi prinsipini tanımalıdır” müddəasını təsbit edən 3-cü maddəsini rəhbər tutaraq, biz, AŞPA-nın Azərbaycanda siyasi məhbusların mövcudluğu və onun 1457 saylı (2005) Qətnamısində törətdikləri cinayətlərə görə Azərbaycan Respublikasının penitensiar müəssisələrində cəza çəkən məhbusların dərhal azad edilməsi barədə nəzərdə tutulan tələbləri ilə bağlı nəticələrini qətiyyətlə rədd edirik.

Hesab edirik ki, bu nəticələr və tələblər Avropa Şurasının Nizamnaməsinə ziddir, qiymətləndirici mülahizələrə əsaslanır və AŞPA tərəfindən öz nizamnamə səlahiyyıtlərini aşmaqla qəbul edilmişdir. Buna görə də Avropa Şurasının Nizamnaməsi ilə müəyyən edilmiş qaydada siyasi məhbuslar haqqında beynəlxalq-hüquqi sənəd qəbul edilməyincə, nə AŞPA, nə onun strukturları, nə də ayrı-ayrı ekspertlər danışıq aparmaq hüququna, habelə Azərbaycanda siyasi məhbus probleminin olmasını təsdiq etmık hüququna malik deyillər.

Yuxarıda qeyd edilənləri nəzərə alaraq, siyasi məhbuslar üzərində vətəndaş nəzarəti Şurası Azərbaycan hakimiyyətinə Azərbaycan prezidentinin icra aparatının əməkdaşlarından, Milli Məclis üzvlərindən və siyasi məhbuslar məsələsi üzrə hüquq müdafiəçilərindən ibarət tərkibdə yaradılmış komissiyanın gələcək fəaliyyəinin dayandırılmasının məqsədəuyğunluğu barədə təkliflə müraciət edir. Belə ki, bu Komissiyanın fəaliyyəti rəsmi Bakı tərəfindən Azərbaycanda siyasi məhbuslar probleminin olmasının tanıması kimi de fakto qiymətləndirilə bilər.

Siyasi məhbuslar üzərində vətəndaş nəzarəti Şurası siyasi məhbuslar haqqında Avropa Şurasının Konvensiyasının layihəsinin işlənib hazırlanmasında bilavasitə iştirak etməyə hazır olduğunu bildirir və belə bir konvensiyanın işlənib hazırlanması üçün işçi qrupunun yaradılması funksiyasını, onun beynəlxalq ekspertizasının təşkilini və bu istiqamətdə digər zəruri tədbirlərin görülməsini öz üzərinə götürə bilər.

Sonda siyasi məhbuslar üzərində vətəndaş nəzarəti Şurası ümid edir ki, AŞPA-nın rəhbərliyinin Avropa Şurasının Nizamnaməsində təsbit olunmuş qanunun aliliyi prinsipindən çıxış edərək siyası məhbus problemi ilə bağlı öz mövqeyini dəyişəcək, Azərbaycanı əsassız ittihamlardan və bizim ölkədə siyası məhbuslarla bağlı spekulyasiyalardan qoruyacadır.

Əks halda biz AŞPA tərəfindən Azərbaycan Respublikasının ünvanına əsassız ittihamların irəli sürülməsini, onun bizim ölkənin daxili işlərinə müdaxilə etməsini beynəlxalq ictimaiyyətin geniş dairəsinin, o cümlədən BMT-nin diqqətinə çatdırmaq hüququnu özümüzdə saxlayırıq.



Nobody can dictate Azerbaijan society
Statement of the Council for Civil Control over the Political Prisoners

The other day, the PACE summer plenary session, where the wide range of vital activity of the various European countries has been discussed, has come to the end in Strasburg. The issue connected with the problem of political prisoners in Azerbaijan, as well as the PACE Resolution adopted on its basis should be among the matters deserving to be distinguished as well.

The analysis of the discussion process suggests that unlike the previous sessions, this time the PACE Deputies approached more constructively to the position regarding political prisoners problem in Azerbaijan, analyzed in detail many provisions of Malcolm Bruce’s report on this issue, as well as launched broad discussions on this topic, during which the Deputies advanced a number of critical remarks addressed to the authors of the Resolution draft on the issue discussed.

Such a careful approach by the European Parliament Deputies to the political prisoners problem in Azerbaijan, their adherence to principle and objectivity regarding this issue made it possible to expel from the Resolution draft some tendentious provisions, baseless claims and ungrounded charges against Azerbaijan. It is sufficient to note that, dozens of amendments, annexes and corrections to the draft of the resolution were proposed by the Deputies during the discussion and their majority was approved in its last edition.

The Council for civil control over the political prisoners considers that the positive changes in the appraisals and approaches of the PACE towards Azerbaijan in the political prisoners issue are not only the result of the purposeful efforts implemented by the European Parliament Deputies on the elaboration of the optimal solution of this issue under the principles of democracy, human rights and the law supremacy, but also the result of the fruitful work of Baku International Conference (Baku, June 10-11, 2005), dedicated to the political prisoners problem in Azerbaijan.

It is pleasant that many Deputies of the PACE examined carefully the final Document of the conference (Baku Declaration) and used it during the discussions. In this document the experts representing 16 CE member-states who participated in Baku Conference called on the leadership of the PACE and the Committee of Ministers to reconsider the present approaches to the given problem, as well as the legal criteria of the political prisoners institution.

The Council for civil control over the political prisoners also appreciates Mr. Malcolm Bruce’s constructive approach to the comments mentioned in our statement regarding the draft of his report spread in Mass Media on June 17, 2005, the part of which was taken by him into consideration during his speech at the PACE session.

Along with this, the analysis of the content of Resolution 1457(2005) adopted by the PACE as a result of the discussion of Malcolm Bruce’s report on the political prisoners problem in Azerbaijan, shows that it contains some provisions not reflecting the actual state of affairs, is based on the evaluative opinions or imply the uncovered interference in the sovereign rights of the Azerbaijan Republic.

In this connection, the Council for civil control over the political prisoners declares the following:


  1. To remind the PACE leadership and separate Deputies of the European Parliament that

according to article 1 of the Council of Europe Charter, the primary goal of the CE is not the defamation of a separate member-state of the CE and interference in their sovereign rights, but the “achievement of a greater unity among its Members in the name of protection and realization of the ideals and principles which are their common property”.

In the light of this basic provision of the Charter, the ungrounded requirements stated in the PACE Resolution 1457(2005) addressed to official Baku, the parliament of which is bound to adopt immediately the act of amnesty (item 21 of the Resolution) may be hardly found admissible and correct.

We suppose that when forwarding such demands to the parliament of the Azerbaijan Republic, the PACE omitted the fact that the representatives of this authoritative body had received their mandates from their constituencies.

Hence, they are not incumbent to comply with the orders of the Council of Europe, but to uphold the interests of their constituencies.

In order to cooperate effectively with the institutions of the Council of Europe, to eliminate fissures existing between its representatives and Azerbaijan and to create normal conditions for cooperation with them, the political authority of Azerbaijan have issued more than 10 pardon decrees for the last 4 years. About 2000 political prisoners considered as such by the experts of the Council of Europe and some Azeri NGOs have been released as a result of these pardon decrees.

It has to be emphasized that not all the pardon decrees issued by the president of the Azerbaijan Republic caused positive reaction in the society. Every such act caused an artificial increase in the number of citizens being against the policy conducted by the government. Besides it, the victims of those pardoned prisoners and their relatives became opponents to the ruling government. Although, such acts were not welcomed by the society, official Baku made concessions to the PACE in this matter.

But the paradox is that the more criminals in Azerbaijan have been freed based on the pardon decrees signed by the president, the more amnesties and pardons have been demanded by the PACE. It brought to the fact that the PACE, in its resolution requires now the release of Elchin Amiraslanov, Safa Poladov and Arif Kazimov, who were convicted of creating an armed gang, terrorizing the population of the whole region and willful murdering 8 persons, as well as kidnapping the people, torturing them and committing brigandage against citizens.

The authors of such demands should note that, they jeopardize public security of the country on the threshold of parliamentary elections and increase socio - psychological tensions in the society, explosion of social indignation which in a short period of time could grow into the armed conflict and entail tragic outcomes.



  1. One more vicious practice in the PACE’s activity causes serious concern, as some final

documents of this powerful European Institution contain some provisions adjoining the blatant lie. As the analysis shows, unfortunately, the authors of resolution 1457(2005) couldn’t escape this practice as well. The same Resolution claims that, Alikram Humbatov, who was convicted for organizing an armed revolt in the southern region of Azerbaijan, after being pardoned had his citizenship withdrawn and forced into exile (item 15).

We have repeatedly noted that such allegations don’t reflect the reality. We also bring to the attention of the PACE authority the fact that, Alikram Humbatov filed a written application to the president of the Azerbaijan Republic on his expatriation according to the procedures provided in the national legislation.

Basing on the national citizenship legislation and requirements of article 15, part 2 of the General Declaration on Human Rights which says: “no one can be arbitrarily deprived of his right to change his citizenship”, the President of the Azerbaijan Republic responded positively to Humbatov’s application.

The above said may be also repeated concerning item 13 of the PACE Resolution 1457 (2005), where it is falsely asserted that the Assembly is astonished by the violence, which official Baku applied to suppress the riot of the prisoners, taken place at one of the colonies in February 2005 (item11 of the Report).

In this connection, the Council on civil control over political prisoners brings to the PACE’s attention that during the executing the operation on the suppression of the prisoners’ armed riot, the corresponding legal bodies acted according to the requirements of the national legislation, which directly prescribe that in case of prisoners’ riot, the imprisonment place administration has the right to apply physical force and weapons and if it is necessary, other technical means (like tear or paralyzing gas) for the order restoration. It is appropriate to remind that the equal requirements are included in the legislation of all the countries of the world, by virtue of the fact that Azerbaijan and its legislation are not the exception.

Based on the above mentioned, the Council estimates these Resolution items as a misinformation and the public dissocial act in respect of Azerbaijan.

At the same time, we would like to bring to the PACE administration’s notice that the reasons of such “protocols” in the official documents of the Council of Europe, are hidden among the unverified facts included in their texts and the evaluative judgments and statements inconsistent with the norms of international law.

According to the Council of Europe Charter, the PACE is an advisory and consultative body of the CE (art. 22), it may discuss and give recommendations on any matter, meeting the purpose and related to the competence of the Council of Europe. In the light of these requirements of the CE Charter, the tonality of the considered Convention content, the text of which abounds in imperatively affirmative wordings like “to release immediately”, “to adopt urgently” and so on causes surprise.

We suppose that such form of appeal to the public authority of the sovereign state is inadmissible, since among other circumstances it is contrary to elementary rules of the international etiquette.

In our opinion, the fundamental mistake of the PACE consists of the fact that its conclusions regarding the recognition of this or other political prisoner are based on rather unsteady criteria and grounded on the illegal sources. This is one of the reasons why Azerbaijan at the suggestion of separate experts of the PACE is undeservedly presented to the international community as the center on reproduction of political prisoners. So, the PACE, while resolving presently an issue about the ascription of this or other person to the political prisoners’ category is guided by the criteria elaborated by the experts of the Council of Europe for the determination of the “political prisoner” notion, conformably to the Azerbaijan Republic, adopted on May 3, 2001 and approved by the PACE. In other words, since 2001, these criteria have been introduced by the experts of the Council of Europe to official Baku as some international-legal document, allegedly having a priority over the internal legislation of the Azerbaijan Republic.

In this connection, the Council on civil control over political prisoners considers it to be its duty to remind to the Deputies of the European Parliament that according to art. 23 of the Council of Europe Charter, the PACE cannot be occupied with the rule-making. Consequently, although these criteria are approved by the PACE, they cannot be considered as the source of the international law or as a legal document of the Council of Europe, having mandatory character for all its members.

If to be guided by the Council of Europe Charter (art. 14), the right for adoption of such all-embracing legal documents is the prerogative of the Committee of Ministers only. On account of the above stated and guided by art. 3 the of the Council of Europe Charter, according to which “every member of the Council of Europe has to recognize the principle of supremacy of the Law”, we categorically reject all the conclusions of the PACE concerning the presence of political prisoners in Azerbaijan and requirements containing in its Resolution 1457 (2005) regarding the immediate release of separate prisoners serving sentences at the penitentiary organizations of Azerbaijan for committed crimes.

We think that these conclusions and requirements are contrary to the Council of Europe Charter, based on the evaluative judgments and have been adopted by the PACE with the exceeding of their authorities provided in the charter. Therefore, until the international-legal document (convention) about political prisoners is adopted in accordance with the established by the Council of Europe Charter’s procedure, neither PACE nor its structures or separate experts have a right to speak and moreover to assert that the problem of political prisoners exists in Azerbaijan.

Grounded on the above mentioned, the Civil control council over political prisoners appeals to the Azerbaijan’s public authority with the proposal about the advisability of suspension of further activity of the commission, which has been recently founded from among the executives of the Azerbaijan Presidential office, the members of the Milli Majliss and right protectors on political prisoners issue, since its activity may be de facto estimated as a confession of the existence of political prisoners problem in Azerbaijan by official Baku.

The Council on civil control over political prisoners expresses its efficiency to take a direct part in the draft development of the Council of Europe convention on political prisoners and can undertake the functions of creation of a work group for the elaboration of such convention project, organization of the international examination for it and holding of other necessary actions in this direction.

In summary, the Council on civil control over political prisoners expresses its confidence that the PACE leadership, proceeding from the principle of the law supremacy, fixed in the Council of Europe Charter, will reconsider its positions concerning the problems of political prisoners and take all the necessary measures for the Azerbaijan’s guarding from the baseless charges and speculations regarding political prisoners in our country.



Otherwise, we reserve to ourselves a right to bring to the wide range of international community, including the UN, the ungrounded accusations advanced by the PACE towards the Azerbaijan Republic and its off-handed interference in the internal affairs of our country.


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©anasahife.org 2016
rəhbərliyinə müraciət